De schilder Freek Laban binnen de context van de Informele Kunst

De term Informele Kunst is de overkoepelende aanduiding voor de kunst als een tweede golf van Expressionisme. Als reactie op de Tweede Wereldoorlog gingen kunstenaars het doek spontaan en agressief te lijf, zonder uit te gaan van formele beginselen. Ze deden dat met verf, maar ook met andere materialen. Men ontdeed zich van alle remmingen. Ze lieten gevoelens naar buiten komen die altijd in het onderbewustzijn weggedrukt of verstopte waren. De kunstenaars verlieten geheel het terrein van de zichtbare werkelijkheid en stortten zich in eenwording met de materie.

De surrealisten hadden al eerder het deksel van het onderbewustzijn opgelicht. De expressionisten van na 1945 gingen hierop door, op zoek naar het primitieve stadium van de mens, zowel maatschappelijk als psychologisch; een stadium van de onbedorven mens zonder een overdaad aan civilisatie.